Μόνο οι λέξεις συνεχίζουν

Τον χειμώνα του 2010 στο μπαρ Dasein, στα Εξάρχεια, ξεκίνησε το project «The Confession Session».
Εμπνευστής του ο Άλκης Γούναρης που κάλεσε 52 θαμώνες του μπαρ για να εξομολογηθούν προσωπικές τους ιστορίες.
Οι ιστορίες αυτές πέρασαν στο διαδίκτυο και ταυτόχρονα έγιναν υλικό για αυτό το ντοκιμαντέρ.

Σπύρος Παπαλουκάς – Η περιπέτεια της ζωγραφικής

Σε όλη την παιδική μου ηλικία , η δασκάλα μου έκανε αυστηρές παρατηρήσεις για τα σχέδια μου , έτσι που η ζωγραφική για μένα έγινε μεγάλο βάσανο.
Στα χρόνια που πέρασαν , η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές ένοιωθα την ανάγκη να ζωγραφίσω . Δεν τόλμησα όμως ποτέ να τραβήξω μια γραμμή στο χαρτί , ίσως γιατί – κουβαλώντας τα τραύματα του παρελθόντος – πάντα πίστευα ότι δεν θα τα καταφέρω.
Ξεφυλλίζοντας ένα λεύκωμα για τον ζωγράφο Σπύρο Παπαλουκά , μια φράση από τις σημειώσεις του , που έλεγε ότι ο καθένας , αν έχει μια μέθοδο , μπορεί να μάθει να σχεδιάζει , με άγγιξε βαθιά . Και αυτό γιατί από εκείνη την στιγμή η ζωγραφική για μένα σταμάτησε να είναι απροσπέλαστη , έγινε μια τέχνη με κώδικες και μυστικά που μπορούσα να κατακτήσω.

Στην Εξορία

Το Νοέμβριο του 1942 η Τουρκία επιβάλλει έναν κεφαλικό φόρο, το Βαρλίκι (φόρος περιουσίας)
Ο δυσβάσταχτος αυτός φόρος, επιβλήθηκε από την τότε τουρκική κυβέρνηση (Ινονού-Σαράτσογλου) με κραυγαλέα μεροληπτικοτήτα σε βάρος του μη μουσουλμανικού πληθυσμού της (Ελλήνων, Αρμενίων κι Εβραίων).
Όσοι δεν κατάφεραν να πληρώσουν αυτόν τον ληστρικό ‘φόρο περιουσίας’ οδηγήθηκαν στα εργατικά τάγματα στην ενδοχώρα της Τουρκίας (Ερζουρούμ).
Το ντοκιμαντέρ αυτό βασισμένο στο ημερολόγιο-μαρτυρία του Κωνσταντίνου Κιουρκτσόγλου καταγράφει –για πρώτη φορά στην ιστορία – τις πραγματικές διαστάσεις αυτής της οδυνηρής εμπειρίας.

Φιλό & Μαρίνα

Σ’ ένα προάστιο του Παρισιού, ένας σπουδαίος Έλληνας γλύπτης, ο Φιλό, παντρεμένος με τη Μαρίνα, δουλεύει, αφοσιωμένος στην τέχνη του, τα τελευταία πενήντα χρόνια. Ένα απροσδόκητο γεγονός θα αλλάξει τα πράγματα και μόνο ο έρωτας θα δώσει λύσεις κι ένα καινούργιο νόημα στη ζωή τους.